Zwaaien
Alles is weer een beetje rustiger, alhoewel de onzekere maanden zijn nog niet voorbij. Het corona-virus is nog in ons midden. Je hoorde uitspraken: Dit hoort bij de evolutie, of over vijftig jaar ziet de wereld er anders uit.
Het is Pasen geweest, de dag van opstaan. Paasmorgen, het is stil op straat. Mijn gedachten gaan terug naar mijn kindertijd. Het is volop zomer en ik zit naast mijn Beppe op een platte kruiwagen.
Ze zwaait naar mensen die voorbijgaan, en glimlacht. Die glimlach, daar moest ik iets mee doen. De glimlach van Pasen.
Ik heb een schilderijtje gemaakt met Pasen. Twee mensen op een bankje, zwaaiend naar het licht van Pasen. Ervaring, verbeelding, onze zintuigen kunnen niet alles bevatten. Het is een poging te leren om te leven.
Volgend jaar komt Pasen weer voorbij.
Ypie van der Veen

Het heilige groen
Eén van de dingen die ik geregeld doe is wandelen. Elke week een paar keer, met een wandelgroep en met mijn schoonzus/wandelvriendin. De wandelgroep is tijdens deze periode stilgelegd, maar met z’n tweeën wagen we het er op, met zoveel mogelijk in achtneming van de 1,5 meter-regel.
Niet ver weg, gewoon hier in Friesland: Beetstersweach, Eastermar, Earnewâld, een ‘rondje de Leijen om’ enzovoort. En wat kun je dan genieten en tot rust komen. Want wat is de natuur hier mooi, en momenteel helemaal, nu alles zo prachtig bloeit.
Nu las ik laatst een uitspraak van Hildegarde van Bingen, een Duitse benedictijnse abdis, geboren in 1098. Zij geldt als eerste vertegenwoordigster van de Duitse middeleeuwse mystiek en was onder meer actief op het gebied van religie, kosmologie, wetenschappen, filosofie, compositie en muziekbeoefening, poëzie, plantkunde en linguïstiek (!). Ik geniet zo nu en dan van haar composities; ik heb verschillende CD’s met prachtige, verstilde muziek van haar hand.
Van haar zijn de woorden: ‘Sancta Veriditas: het heilige groen’. Ik heb dat zo geïnterpreteerd dat het genieten van de natuur om ons heen, van Gods schepping, een heilige bezigheid is.
Tijdens de Corona-crisis vlogen er bijna geen vliegtuigen en werd er veel minder auto gereden, zodat de lucht er gewoon van opklaarde. Ik hoorde mensen zeggen: het blauw van de lucht is blauwer dan anders. In India zagen de mensen voor het eerst sinds tientallen jaren weer de toppen van de Himalaya. Maar ook: “Het kan zo ook niet langer, we maken de aarde kapot met z’n allen”.
Zo langzamerhand begint de economie nu weer op gang te komen, en daar zijn we blij om; dat alles weer gewóón wordt. Ik hoop echter één ding, dat we voortaan wat bewuster zullen omgaan met onze mooie aarde en wat zij ons geeft; dat we meer oog en respect zullen hebben voor de grootsheid van Gods schepping, en samen wat meer bij zullen dragen aan de instandhouding van de natuur op aarde.
Sancta veriditas.
Coby de Vries

Contactloos betalen
Het was me gelukt. Bij de supermarkt wat te eten halen en dan contactloos betalen.
Onze bank (met een T) had al aangekondigd dat het saldo voor deze vorm van betalen verhoogd zou worden. Met dank aan het Covid-19.
Het voelt nog steeds een beetje vreemd, betalen zonder pincode!
Nu eten koken en dan aan tafel…

Een doffe dreun
We schrikken op!
Weer een vogel die zich te pletter vliegt tegen de ruit aan de tuinkant.
Ondanks de op de ruit geplakte silhouetten van roofvogels.
Met dank aan de Vogelbescherming.
In de wereld van vogels horen geen ruiten
Vliegen, zo vrij als een vogel.
Glas als beperking van die vrijheid.

Kinderhanden “door het glas” tegen die van opa en oma.
Huidcontact, gedacht zonder glas.
Huidhonger gestild.
Aanraken en aangeraakt worden!
Kun je ook contactloos liefhebben?
Bart Dertien

CONTACT ! ?
vanmorgen scheen het zonlicht
door een kier van de gordijnen
buiten stilte, alsof het zondag was
maar het is alwéér coronadag

sinds kort leven we allemaal
in een eigen corona-cocon
en trekken ons verplicht terug
op ons eigen eiland, blijven thuis

de muren beschermen ons
maar sluiten ons ook op
we houden heel verstandig
anderhalve meter afstand

we ontdekken andere vormenZonnige Dag Foto's, Afbeeldingen En Stock Fotografie - 123RF
van contact en verbondenheid:
maar bellen en mailen háált het niet
bij nabijheid en warmte

we zoeken naar een mooie balans
tussen ongerustheid en onbezorgdheid
koesteren de nieuwe stilte en rust
én houden goed contact met elkaar

in gedachten stuur ik iedereen
een hartelijke zonnige lentegroet
en een warme mantel als bescherming
tegen de gure corona-wind


Aleid Dertien

Crisis
Wat moeten we er van denken als het kwaad, bij wijze van spreken, alle mensen treft?
Er komen goede en minder goede dingen in mensen naar boven. Er is egoïsme, denk aan het hamsteren of mensen die zeggen ‘ik hoor niet bij een risicogroep, dus hoef ik er niet zo op te letten’. Maar er is net zo goed omzien naar de ander. Allerlei mensen bieden hulp aan bij ouderen en alleenstaanden.
Heeft het een betekenis dat dit gevaar op onze weg komt?
Wel kunnen we het een betekenis geven: namelijk dat we de goede ideeën die in ons opkomen voorrang geven boven de minder goede. Dat we de gedachten die ook goed zijn voor andere mensen de ruimte geven en uitvoeren en de egoïstische aan de kant zetten.
Een oud beeld kwam in mij op: God kan met een kromme stok een rechte slag slaan.
Met andere woorden: er gebeuren soms hele nare dingen, maar God kan dat ten goede keren.
Dat mag waar zijn en ik geloof daar ook in, maar wij zitten in dat verhaal niet met de armen over elkaar. Er komen immers goede en minder goede reacties en gedachten in ons op, als we zo’n goede gedachte voorrang geven, dan slaan wij als het ware ook een rechte slag.
En laten we God bidden om zijn zegen, laten we Hem bidden om het goede in ons te versterken.


Heb het leven lief
Als de stormwind gromt en als de lente komt
En verberg je niet
Als de regen valt of de donder knalt
Zing het hoogste lied
Vlieg in vogelvlucht door de blauwe lucht
Heb het leven lief
En wees niet bang


Ate Klomp

Ga naar boven